Natura chaosu i anarchii jako narzędzia komunistycznej subwersji

Obraz „Dzień gniewu Pańskiego” namalowany przez Johna Martina w 1853 r. (John Martin / <a href="https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3689372">domena publiczna</a>)

Obraz „Dzień gniewu Pańskiego” namalowany przez Johna Martina w 1853 r. (John Martin / domena publiczna)

Istnieją grupy w Stanach Zjednoczonych i innych częściach świata, które aktywnie usiłują wzbudzać chaos, czy to poprzez popieranie anarchii, czy poprzez ruchy subwersyjne, które mają destabilizować społeczeństwa.

Widzieliśmy to wyraźnie, gdy kongresmenka Maxine Waters (demokratka z Kalifornii) 23 czerwca wezwała swoich zwolenników, by nękali członków administracji prezydenta Donalda Trumpa, stwierdzając: „Upewnijmy się, że pojawimy się tam, gdzie musimy się pojawić, a jeśli zobaczycie kogokolwiek z jego gabinetu w restauracji, w domu towarowym, na stacji benzynowej, wysiadajcie i stwórzcie tłum, wywrzyjcie nacisk i powiedzcie im, że nigdzie nie są już mile widziani”.

Widzimy to również w grupach takich jak Antifa, które ironicznie popierają zarówno komunizm, jak i anarchię – czyli system bezwzględnej kontroli rządu i system bez rządu. Jeśli jednak rozumiemy głębsze cele komunizmu i pierwotną naturę anarchii, to związek między tymi dwoma systemami ma sens.

Karol Marks przyjął, że komunizm będzie realizowany etapami, pierwszy z nich to socjalizm lub to, co Lenin określił jako „państwowy kapitalizm”, w którym państwo przejmie kontrolę nad wszelkimi środkami produkcji. Celem socjalistycznej tyranii jest ustanowienie pełnego komunizmu, w którym wszystkie dotychczasowe formy hierarchii zostaną obalone, wszelkie obyczaje zostaną zniszczone, a cała tradycyjna kultura zrujnowana. Komunizm jest stanem spustoszenia, a socjalizm jest jego narzędziem do osiągnięcia tego.

Anarchia natomiast opowiada się za stworzeniem pełnego komunizmu bez stadium socjalistycznej tyranii. William Godwin (1756-1836), jeden z twórców współczesnej anarchii, wyjaśnił, że poprzez osobistą anarchię osoba dążyła do osiągnięcia „dobrowolnego komunizmu”.

Anarchiści osiągają to wewnętrznie, niszcząc u siebie uznanie obyczajów i hierarchii – zrywają z poczuciem moralności i porządku na wszystkich etapach niebiańskiej hierarchii, zgodnie z którą uważa się, że naturalny porządek ciągnie się od nieba, przez warstwy ludzkiego społeczeństwa, aż do własnego systemu osobistych ograniczeń danego człowieka.

Operacje chaosu głęboko wpasowują się w ten system. Chaos to nie tylko stan moralnego i społecznego spustoszenia, jaki mają osiągnąć zarówno komunizm, jak i anarchia, lecz także stan destabilizacji, który pozwala subwersyjnemu ruchowi wprowadzić nowy system.

W „Daodejing” Laozi pisał o chaosie jako o czymś, co wyłania się z chwilą utraty Tao, moralności, życzliwości, prawości i etykiety.

Laozi napisał: „Tao zostaje utracone, a następnie moralność; moralność zostaje utracona, a następnie życzliwość; życzliwość zostaje utracona, a następnie prawość; prawość zostaje utracona, a następnie etykieta; ci, którzy przestrzegają etykiety, są cienką powłoką lojalności i szczerości; i początek chaosu…”.

Zniszczenie tych wartości jest celem, który propaguje komunizm. Marks i Fryderyk Engels napisali w „Manifeście komunistycznym”, że „Komunizm wszakże i te wieczne chciałby znieść prawdy, znosi on religię, moralność […]”.

Chaos to stan, w którym wszelki porządek został obalony, a wszystkie struktury zniszczone. Możemy przyjrzeć się rzymskiemu poecie Owidiuszowi (43 r. p.n.e. – 17/18 r. n.e.) i jego książce „Metamorfozy”, aby lepiej zrozumieć tę koncepcję.

W „Metamorfozach” Owidiusz opisuje chaos jako:

„[…] ogrom bezkształtny, nieskładny,
Ciężar tylko na świecie martwy i bezwładny;
Widać, że się ze sprzecznych żywiołów źle sklecił”.

(przekład Bruno hr. Kiciński)

Owidiusz następnie wyjaśnia historię stworzenia, według której ​​Bóg oddzielił niebo od ziemi, ziemię od wody, i dalej, aby wyprowadzić świat z chaosu. Woda została połączona, by stworzyć oceany, drzewa zgromadziły się w lasy, a ludzkie serca otrzymały prawa, standardy i formy kultury, aby utrzymać boski porządek w świecie.

Ta zasada wiąże się z kluczową koncepcją subwersji: że z chaosu można stworzyć nowy porządek. Komunistyczna subwersja głosi, że społeczeństwo musi najpierw zostać zdestabilizowane i doprowadzone do stanu kryzysowego, zanim będzie mogło zostać „znormalizowane” w ramach nowego systemu.

Kiedy rządy w wyniku subwersji prawa stają się niesprawiedliwe, a instytucje niefunkcjonalne, ludzie naturalnie popierają restrukturyzację tych systemów; a grupy zainteresowane przekształcaniem społeczeństw stosownie do swoich poglądów wykorzystują operacje chaosu, aby stworzyć sytuację społeczną, która pozwala na tego typu odtworzenie.

W ten sam sposób działa się przeciwko jednostkom, zgodnie z zasadami anarchii osobistej i „komunizmu dobrowolnego” lub poprzez bezpośrednie ruchy komunistyczne, które mają na celu zniszczenie kultury i moralności, takie jak rewolucja kulturalna Komunistycznej Partii Chin.

Podobnie jest z zasadą satanistyczną, zgodnie z którą ludzka moralność nie może zostać zniszczona od razu, więc wartości muszą być niszczone kawałek po kawałku przez silną pokusę, krok po kroku ciągnąc ludzkość w dół. W dramacie „Faust” diabeł Mefistofeles zwodzi głównego bohatera najpierw małymi pokusami, a potem wielkimi.

Widzimy to również w „Boskiej komedii” Dantego, tu bohaterka przytacza historię cudzołożników – Ginewry i Lancelota, których upadek rozpoczął się od pocałunku.

Analogicznie komunizm jest tworzony krok po kroku przez stopniowe niszczenie tradycyjnej kultury i wartości moralnych za pomocą różnych ruchów społecznych. Systemy komunistyczne atakują naraz garstkę tradycyjnych wierzeń lub koncepcji moralności, a poprzez stworzony chaos i destabilizację społeczeństwa dążą do zniszczenia instytucji, które kiedyś istniały, aby móc odtworzyć społeczeństwo zgodnie z tym, czego pragną.

Odnosi się to również do teorii Marksa o pięciu etapach cywilizacji, którą możemy głębiej zrozumieć dzięki „Dziejom imperiów” Thomasa Cole’a. Uważa się, że przedstawiają one okresy „barbarzyństwa”, „pastoralny”, „zwieńczenie imperium”, „zniszczenie” i „wyludnienie” (ang. desolation – spustoszenie).

Marks nazwał zwieńczenie imperium „kapitalizmem”, stan zniszczenia „socjalizmem”, a spustoszenie „komunizmem”. Chodziło o to, że w stanie komunistycznego spustoszenia wszelkie morale, tradycje, wierzenia, instytucje, hierarchia i wartości ulegają zniszczeniu. Celem komunizmu jest zniszczenie ludzkości.

Z tego punktu widzenia ideą ruchów komunistycznych jest przyspieszenie upadku danego społeczeństwa – szybszego przejścia do stanu spustoszenia, w którym ludzkość jest pozbawiona wartości, utrzymujących harmonię społeczną i moralną.

Opinie wyrażone w tym artykule są opiniami ich autora i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy redakcji „The Epoch Times”.

Tekst oryginalny ukazał się w anglojęzycznej edycji „The Epoch Times” dnia 2018-07-11, link do artykułu: https://www.theepochtimes.com/the-nature-of-chaos-and-anarchy-as-tools-of-communist-subversion_2589853.html

Tagi:

Drogi Czytelniku,

od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), w skrócie nazywane RODO.

W myśl tych przepisów, abyśmy mogli nadal dostarczać Ci treści naszego serwisu oraz pracować nad jego rozwojem, np. mierzyć jego zasięg, potrzebujemy Twojej zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych zbieranych przez pliki cookies, które podczas przeglądania naszych stron zapisują się na urządzeniu, z którego korzystasz.

Na dole niniejszej informacji znajduje się przycisk, którym możesz potwierdzić swoją zgodę. Twoje dane będą wykorzystywane w celach marketingowych oraz analitycznych. Więcej informacji znajdziesz na naszej stronie O prywatności.

Administratorzy danych i podmioty, którym będziemy powierzać przetwarzanie Twoich danych

Administratorem danych jest Fundacja „Nowa Epoka”, więcej infomacji znajdziesz na naszej stronie O prywatności.
Informacje o podmiotach, którym będziemy powierzać przetwarzanie Twoich danych także znajdziesz na stronie O prywatności.

W jakim celu będziemy przetwarzać dane:

  • analitycznym
  • by lepiej dopasować treści redakcyjne do Twoich zainteresowań
  • by zapobiec (np. poprzez wykrywanie botów) ewentualnym nadużyciom w usługach i zapewnić bezpieczeństwo korzystania z serwisu.

Zgodnie z nowymi przepisami masz prawo w dowolnym momencie wycofać swoją zgodę, żądać usunięcia Twoich danych. Jak to zrobić, opisujemy na stronie O prywatności.

Podstawy prawne przetwarzania Twoich danych osobowych

Każde przetworzenie Twoich danych osobowych musi mieć oparcie w odpowiednich przepisach. I tak, podstawą prawną przetwarzania Twoich danych osobowych w celach analitycznych oraz w celu zapewnienia bezpiecznego i niezakłóconego korzystania z serwisu jest tzw. uzasadniony interes administratora, opisany w art. 6 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE), tzw. RODO. W pozostałych przypadkach przetwarzanie Twoich danych będzie się odbywać na podstawie Twojej dobrowolnej zgody.

Jeśli więc zgadzasz się na przetwarzanie Twoich danych osobowych zbieranych przez pliki cookies, które podczas przeglądania naszych stron zapisują się na urządzeniu, z którego korzystasz, kliknij w poniższy przycisk.